337
La mi´ fijja zitella che ppartì
Pe ggovernante de cuer tar monzù,
Me scrisse un anno–fa da Sciammilì,
E dda cuer tempo nun m´ha scritto ppiù.
Ho ssortanto tranteso ggiuveddì
Dar coco der ministro Bbarberù,
Che dda sì cch´er francese je morì,
Povera fijja, s´è bbuttata ggiù.
Puro ammalorcicata come sta,
Ha sservito tre mmesi in d´un caffè
Ar cammino e ar bancone a imminestrà.
E adesso sposa un certo... Lamirè,
Uno che ffa le mediriane fa,
Che ssò orloggi che ssoneno da sé.