My guitar in times of restraint

By Бонапартист Нуартьє

Written 2019-08-23

Значною мірою на мене вплинув пан Гаррісон та його безсмертна пісня про гітару. Коли я це писав, я слухав саме її. 


I don't feel I'm bereft 

And when my girl turned left 

She did nothing but cry

Like my guitar does it

In times of dull restraint 


I didn't feel ashamed 

And if my love is laid

To rest, I will not care

My guitar never cares 

In times of void restraint 


I make many mistakes

But each my mistake takes 

A part of my past shit

The only thing remained 

My dusty guitar weeps

Even if there's restraint