1. Pir meu cori allegrari

By Auteur inconnu

Pir meu cori allegrari,

chi multu longiamenti

senza alligranza e joi d'amuri è statu,

mi ritornu in cantari,

ca forsi levimenti

da dimuranza turniria in usatu

di lu troppu taciri;

e quandu l'omu à rasuni di diri,

ben di' cantari e mustrari alligranza,

ca senza dimustranza

joi siria sempri di pocu valuri;

dunca ben di' cantari onni amaduri.

E si per ben amari

cantau juiusamenti

homo chi avissi in alcun tempu amatu,

ben lu diviria fari

plui dilittusamenti

eu, chi su di tal donna inamuratu,

dundi è dulci placiri,

preiu e valenza e juiusu pariri

e di billizi cutant' abondanza,

chi illu m'è pir simblanza

quandu eu la guardu, sintir la dulzuri

chi fa la tigra in illu miraturi;

chi si vidi livari

multu crudilimenti

sua nuritura, chi illa à nutricatu,

e sì bonu li pari

mirarsi dulcimenti

dintru unu speclu chi li esti amustratu,

chi l'ublia siguiri.

Cusì m'è dulci mia donna vidiri:

chi 'n lei guardandu met<t>u in ublianza

tutta'altra mia intindanza,

sì chi instanti mi feri sou amuri

d'un culpu chi inavanza tutisuri.

Di chi eu putia sanari

multu legeramenti,

sulu chi fussi a la mia donna a gratu

meu sirviri e pinari;

m'eu duitu fortimenti

chi quandu si rimembra di sou statu

nu lli dia displaciri.

Ma si quistu putissi adiviniri,

ch'Amori la ferissi de la lanza

chi mi fer' e mi lanza,

ben crederia guarir de mei doluri,

ca sintiramu equalimenti arduri.

Purriami laudari

d'Amori bonamenti,

com'omu da lui beni ammiritatu;

ma beni è da blasmari

Amur virasementi,

quandu illu dà favur da l'unu latu,

chi si l'amanti nun sa suffiriri,

disia d'amari e perdi sua speranza.

Ma eu suf<f>ru in usanza,

chi ò vistu adessa bon suffirituri

vinciri prova et aquistari hunuri.

E si pir suffiriri,

ni per amar lialmenti e timiri,

homo aquistau d'Amur gran beninanza,

digu avir confurtanza

eu, chi amu e timu e servii a tutt'uri

cilatamenti plu chi altru amaduri.