1332.
La mia sagura m'à da' sì de peto,
non è pressona che questo sapesse
che de pietade forte no piançesse,
sì mal m' à roto le rine col peto:
e de grameça fatto m'à un letto
che par la piuma de spine de pese
me 'l me più inoglia che i crude' le messe
che de dolia forte cholaretto.
No me farebe mal de questa pena
ch'i' ò portata per sì lungo tempo
s'altri n'avesse un poco al meo talento,
De quella çogla che ma' no refrena:
de quella che portò la Madalena,
over del çusto misser pan Lorenço.