202

By Niccolò de' Rossi

Eo non so' envidioso né mai fui,

se envidia nase pur de paro a paro,

ançi m'agrada e plaçe el stato altrui

e çascun so ben far m'è molto caro;

e se bontate veruna è en lui,

contèntame, e dolmi del contraro;

nì conosco meo uguale cului,

per detrarli, ch'eo spendess'un denaro.

Ma nemesitico son troppo forte,

e gravami veder ad homo regno

de la cui vita cresse spesso morte,

e recever honor chi no n'è degno:

poi ch'altro nol governa che ventura,

sol per despetto d'onni crëatura,