205

By Niccolò de' Rossi

En visïon mi parve, ch'eo dormia,

veder l'aire tuto plen di demoni

armati a scierra cum grandi forconni,

tenir persone ch'eo ben conosia,

cridando: « Ormai la terra vostra sia:

vivano i rei, po' che son morti i boni.

Venite tra le peccore, dragoni!

Se çusto v'è, pur lo caçate via! »

Possa vidi Amor da l'altro canto

e Pïetà e Cortesia lacremando,

e chesi: « Perché fate voi tal planto? »

Et igli a me: « Nüi siam posti en bando

de la dolçe citate nostra antica

che edificamo cum tanta fatica ».