32

By Filippo Sgruttendio

Foieva Arturo e gran carrera aveva

Vedennose da l' arba secotare

(Scur' isso!) , e pe poterese sarvare

A spezzacuollo a maro se ne ieva:

'N frutto, non era vruoco e no' luceva

Quann' io me mese forte a camminare,

Ed arrivato addove Cecca steva

Accommenzaie speruto a sosperare.

Auzaie po' l' uocchie co no chianto ammaro,

E stanno a canna aperta a no pontone

S' affacciaie Cecca, e iettaie l' aurenaro.

Me venne 'mmocca: e chino de dolore

Diss' io, ca ne gliottiette no voccone:

“Mo sì ch' amaro se pò dire ammore !”