447

By Giuseppe Gioachino Belli

Se commatte, monzù, co la miseria.

Cosa sce s´ha dda fà? ttrist´a cchi ttocca.

Da sì cche vve portà´ a la Ninf´Argeria

Nun ciò ppane da metteme a la bbocca.

Abbito drent´a un bùscio de bbicocca

Da fa rride sibbè cch´è ccosa seria.

Llì cce piove, sce grandina e cce fiocca,

Come disce sustrissimo in Zibberia.

La cuccia mia nu la vorebbe un frate,

Ché ddormo, monzù mmio, s´un matarazzo

Tarquàle a ´na saccoccia de patate.

Sò annato scento vorte su a Ppalazzo

A cchiede ajjuto ar Papa: e indovinate

Cosa m´ha ddato er Zanto–padre: un cazzo.