I.
O tu che sedi in cima de la rota,
Non superbir, perché l'è chi te nota.
Quando del dolce, quando de l'amaro
Porge cole' che Fortuna se chiama:
Non esser donca de servir avaro,
Ma sempre de bon cor ama chi t'ama;
Ché tal te ride in bocha c'ognor brama
Che cotal donna non te sia devota.