XCVIIa

By Pietro Jacopo De Jennaro

Non al piccolo duon tua fronte mire

excelso signor mio, prudente e solo,

ma miri al donator, che 'l sommo polo

possendo te darria senz'altro dire.

Però che l'amor mio non po fallire

verso de te, cui servo, adoro e colo,

essendo mia bassezza in qualche volo

extolta per tuo sagio e giusto ardire.

Prindine donque la mia integra fede,

e pensa ch'un bon servo èi d'aver caro

più che qual gemma ricca o gran tesoro;

e se gustando il duono è in parte amaro,

me scuso per che tal, come se vede,

l'ò receputo, e tal donarlo imparo.