XI: De cogitatione in anno novo

By Auteur inconnu

Quando e' penso in ano novo

quanto tempo e' ò falio,

chi in falir son invegio,

e' pû peccaor me trovo.

Per corvìme aotri descrovo,

e ò lo cor sì durao

ch'e', chi tanto son pricao.

per dir «Scaco» e' no me movo.

A li morti vago aprovo,

che no vego mai tornar:

quanto e' ò miso in aquistar

no me varà pû un ovo.

Donca vojo e' far controvo

de mi mesmo ben punir,

ché, chi se vor de mar pentir,

la pïetae de De' g'è provo.