Patrzysz na mnie tak

Patrzysz na mnie tak, że tracę oddech,

i w ciszy słyszę twoje serce bliżej.

Każdy twój gest — jak delikatny dotyk,

co w mojej głowie zostaje na dłużej.

Nie mówię głośno, co czuję naprawdę,

bo słowa czasem boją się prawdy.

Ale w spojrzeniu ukrywam tę myśl —

co rośnie we mnie jak cichy krzyk.

Chciałabym cię pocałować,

tak lekko, jak wiatr dotyka snu,

żebyś poczuł, co w sercu chowam,

gdy jesteś obok — tylko ty i tu.

I może świat nie musi wiedzieć nic więcej,

bo chwila ta ma w sobie cały sens…

Gdy jesteś blisko, wszystko milknie,

i nagle wiem, że to coś więcej niż sen