CONTINUA EM GALANTEAR AQUELLA MARIQUITA FILHA DA ZABELONA, QUE JA ADIANTE DICEMO...

By Gregório de Matos Guerra

Quita, São Pedro me leve,

se eu me não morro por vós,

e por ser da vossa boca

um perpétuo Pica-flor.

Por isso me escandalizam

respostadas tão sem som,

pois aquilo, que mais quero,

nunca o acho a meu favor.

Mal me vai co’a vossa boca,

cos dentes inda pior,

pois dos dentes para dentro

nunca este amor vos entrou.

Servi-vos, Senhora Quita,

de ter-me um pouco de amor,

ao menos de consentir,

que eu vos tenha amor a vós.

Já me contento com pouco,

só quero, Quita, de vós,

que passemos a Catala,

e seja isto quando for.

Que quem esperou cinco anos

por um pequeno favor,

esperará por chegar-vos

mais, do que esperou Jacó.

Porém falai-me verdade,

que a uma mulher de primor

costumo pagar co’a vida

um carinho, um favor só.

Zombai vós da Zabelinha,

que me tem mortal rancor,

e odiosa a Portugal

só de Castela gostou.

Zombai vós de todo o mundo,

que o mundo nunca falou

verdade, e eu vo-la trato

nesta confissão de amor.