Бам унутры

Я думала — упала,

а гэта я ўстала.

Грукат у грудзях —

не страх, а крок.

Не я разбілася —

я сабралася.

З попелу, з цішыні,

з сябе.

Ты быў і сонцам, і ветрам,

але я — не твая навальніца.

Мне хопіць дыхання

і без тваіх абяцанняў.

Бам — гэта не боль.

Бам — гэта сэрца, што б’ецца.

Я больш не цені,

я — рух наперад.

І калі ноч гучыць занадта гучна,

я не хаваюся.

Я проста іду.

Цэлая.