KH

By Христина Потапенко

KH

Written 2017-07-03


Drzwi w przyszłość okazały się drzwiami marzenia

Zimny stary zamek dotknięty przez niezliczaną ilość rąk

Ciepłych, listopadowych, deszczowych, delikatnych i silnych...

Ściany koloru bordo, bez zbędnego patosu i lśnienia

Tylko oczy-okna miodowym światłem błyszczą przez mrok

Odurzający zapach spokoju i subtelnych płatków róż

Przesłodzona kawa bez cukru, marzeń nektar zamiast niego

Ubrana w wieniec z kwiatów wiary i nadziei dusza...

W pokoju każdym inna historia urzeka jak gwizdzisty kurz

Chcesz zostać jej bohaterem, tego filmu jak świat starego

Świeczka macha ręką do księżyca-księcia przez okno

Marzenie zaprasza do tańca Miłość, pod muzykę ciszy,

Schowaną w zakątku serca, za obrazem w dębowej ramie....

Pod białym witrażem obrusa ktoś pragnienia serca zamkną

W nadziei, że adresat znajdzie klucz, na sercu który wisi...

ponieważ...

Ktoś z pewnością zostawił serce swoje –

Pod obrusem schował posłanie...

Marzenia skrzydła rozpościerają, jak jest dwoje.

«Będę czekać w Klezmer Hois... Kochanie...»